Weg van de melkweg.

Rode wangen heb ik er van. Van een dag vol contentement en amusement. Ik ging namelijk op pad. Of beter: op jacht. En ik kwam terug... met een buit. Die zag er zo uit:

Twee pakjes: het ene voor hem (Titus) en het andere voor haar (Roos). Ze waren netjes ingepakt, maar ik was al vol overgave de papiertjes aan het lospeuteren toen me opeens te binnen schoot dat deze pakjes dus voor de kroost bestemd waren en bijgevolg ook door hen moesten uitgepakt worden. Dat deden ze. Net als de moeder vol overgave. 

Kleren dus. Mooie kleren. Veel kleren. Voor weinig geld. Ik tel het even na, want het is werkelijk spectaculair: 2 broeken, 2 pijama's, 8 t-shirts met lange mouwen, 1 jurk en 1 dikke gilet, dat alles voor een slordige 100€. O ja, de kinderen moeten eveneens slim worden, dus ik kocht er nog 5 boekjes bij ook. Inbegrepen in de prijs. Zo. Wat denkt u daarvan? Dat ik naar de Hema ging? Helemaal fout! De jacht vond plaats bij Milky-Way, een heerlijk tweedehandswinkeltje voor kinderspullen aan de Scheldeoever in Temse. Of all places, ja. Maar echt, ga daar naartoe. 

Het is daar gezellig, opgeruimd, niet te groot en niet te klein en de sympathieke mevrouw Milky-Way, Annelore Ledoux, presenteert een selectie tweedehands en nieuw om van te snoepen. De nieuwe spullen zijn bovendien eco en dat maakt het plaatje natuurlijk helemaal af. Want dat is het hem nu juist. O zo vaak berichten mensen mij dat ze op vestimentair vlak wel graag de eco toer willen opgaan, maar dat het te duur is. Over die prijs valt te discussiëren: fair en bio heeft zijn prijs, dat is logisch en die prijs is zeker niet onbetaalbaar. Maar uiteraard heeft niet iedereen evenveel geld veil voor kleding. Ik ook niet. En daarom ga ik dus naar Milky-Way en niet naar Hema en consorten. Voor een heerlijke portie tweedehands. Ter aanvulling van de ecologische kleding van GOEDvandoen, een andere geweldige winkel waar ik de volgende keer uitvoerig over zal berichten. 

O ja, die rode wangen, die zijn er niet door het shoppen. Ik nam namelijk ook de dochter en haar loopfiets mee. En na Milky-Way scheurden we over de Scheldedijk, picknickten we in de zon op een lap industrieel erfgoed van de Boelwerf, telden we de voorbijvarende rivierboten en lazen we de nieuwe boekjes van voor naar achter en van achter naar voor. Echt, ga daar naartoe. En vergeet de kinderen, de fietsen, de rolschaatsen en de waveboards niet. 

Open Bedrijvendag, savooikool en transitie.

Ik ga het kort houden. Het is zondagavond, ik heb een knoert van een verkoudheid én ik deed vandaag (en gisteren) mee aan de Open Bedrijvendag. Al had ik het zelf zo nog niet bekeken. Naar aanleiding van de eerste verjaardag van GOEDvandoen zette ik dit weekend namelijk de deuren open van het hoofdkwartier. Als je het reilen en zeilen van mijn Bedrijf wat volgt, moet je daar ergens wel iets van opgevangen hebben. Ik noemde het een "ontmoet en groet" en dat werd het ook. Zeer gezellig, een sapje, een cakeje, de buurman, de tante, een resem vrienden en nog wat diehards van klanten die liever de koelte van mijn pashok opzochten dan de hitte van de barbecue. Heel sympathiek. Wegens aanslepende werkzaamheden op mijn erf had ik voor de gelegenheid een groene loper uitgerold en in de rapte een savooikool geplant. En dat trok ook nog wat publiek. De openbedrijvendaggangers, dus. Enfin, erg interessant allemaal.

Maar dus: momenteel ben ik even gaar als die savooikool die 2 dagen in de blakke zon tussen het puin lag te stoven, dus ik lig in de zetel met een zak koeken andere blogs af te schuimen. En haha, die Mme Zsazsa is weer zo goed! Ze heeft het voor de gelegenheid eens over transitie en al. Lees maar hier. Ze heeft ook een wedstrijdvraag. En het is deze keer niet van het mooiste kleedje kiezen of zo. Nee, het is deze, ik citeer:

"Degene die het concept transitie in de context van ecologie duidelijk en zo bondig kan uitleggen dat het interessant blijft, in normalemensenwoorden* wint een transitiekadoo. *Denk Colruyt ipv natuurwinkel"

Zo, dat lijkt me nog eens een vraag voor jullie, lieve lezers. Ideaal om daar eens op deze zomerse zondagavond over na te denken. Ik doe ook mee! Maar niet vanavond. Eerst mijn koeken opeten.

pannenkoekenpret met Lisette - het recept!

Ik had me voorgenomen nooit meer over eten te schrijven. Om de simpele reden dat ik alleen maar uiterst wansmakelijke foto's maak van mijn uiteraard uiterst smakelijke kooksels. Erg vervelend. En vooral voor u, lezer, uiterst onappetijtelijk. Het is een kwestie van gebrek aan talent en ongeduld, want eens uitgekookt, wil ik alleen nog maar met spoed aan tafel gaan en niet eerst nog een fotoshoot uit mijn mouw schudden.

Maar helaas, ik heb gezondigd. Ik at vanmiddag vegan pannenkoeken met de dochter. En ze waren zo lekker. Zo lekker! En ik nam een foto. Uiteraard liep het pannenkoekenfestijn al bijna op zijn einde toen ik überhaupt aan een foto dacht. Vandaar dat u maar 1 pannenkoek ziet. Het was dus die pannenkoek die niemand nog op krijgt, zelfs niet als de knoop van de broek is losgemaakt en de rits ook al een beetje openstaat. Zo, ik zwier die foto dan maar meteen op uw bord, dan ben ik er vanaf. Lees vooral verder.

Je zou dat dus niet zeggen als je die pannenkoek daar ziet liggen, maar die is ronduit de-li-cieus. Zacht als fluweel, aan de randen crispy knapperig en van smaak, laat ons zeggen, rijk en vol. Met een beetje oma-made pruimenjam erop is het een godenspijs, ik zeg het zoals het is. En, u kent mij ondertussen, het recept is poepsimpel! Geen ei moet je daarvoor breken, geen koe hoef je daarvoor te melken. Zo vegan als wat. Het recept komt uit Lisette Kreischers Ecofabulous koken, mijn kookbijbel. En weet u wat, ter compensatie van de foto geef ik u het recept. Lisette vindt dat vast niet erg. En uw huisgenoten ook niet, als u hen deze pannenkoeken morgenochtend serveert.

Hier komt ie:
* voor 8 tot 10 pannenkoekjes heb je nodig:
- 200g gezeefd tarwemeel (ik gebruik vaak een mengeling van witte bloem en speltbloem)
- 2 tl bakpoeder
- verse vanillerasp van 1 peul
- 1 el zonnebloemolie
- 450 ml sojamelk of rijstmelk
- 1 1/2 el agavenectar (kan je ook vervangen door rijststroop)
- snufje zout
- ev. 100g rozijnen (ik doe het meestal zonder)

* klaar, start:
- mix bloem, bakpoeder en vanille in een kom
- voeg al roerend sojamelk, agavenectar en olie toe
- goed roeren en niet mixen, anders worden de pannenkoeken taai
- scheutje olie verhitten in de pan en bakken maar!

Nu ik dat hier zo schrijf, heb ik al spijt dat ik mijn portie al heb gehad voor vandaag. Maar bel mij gerust morgenochtend!

groeten uit Firenze.

Kent u dat, zo van die zaterdagen die voelen als een zondag? Uiterst onaangenaam. Vandaag was noch droom noch dag, noch werk noch weekend, noch rok noch broek. Enfin, ik was vandaag niet te genieten.

Gelukkig zijn er andere mensen die zich daar geen fluit van aantrekken. Mijn man M. bijvoorbeeld. Die zijn dag kon al niet meer stuk toen hij vanochtend om 9u al 3 fruitvliegenvallen had gebricoleerd. De ene zette hij zowat in de fruitmand, de andere in zijn wormenbak (ja, dat vermicomposteren, dat is een ambacht) en de derde moet ik eigenlijk nog vinden, realiseer ik me nu. Ik mag hopen dat ik die straks niet in de sokkenlade vind. Maar bon, toen vervolgens de eerste fruitvliegen in de val vlogen was het helemaal feest voor M. Het kan soms simpel zijn. Poepsimpel zelfs. Want zo'n fruitvliegenval, die knutsel je zo in elkaar op minder dan 60 seconden. En het werkt nog ook. Echt genieten is dat voor M.

Dan waren er vandaag ook nog mensen bij wie het er niet toe doet of het nu zaterdag of zondag of desnoods maandag is. Mensen die op vakantie zijn. En die me vrolijke mails sturen met als onderwerp "groeten uit Firenze". Met een kiekje erbij. En zie nu!

Ik mag hopen dat u het herkent. Dat t-shirt, bedoel ik dan. Die David van Michelangelo staat daar alleen maar in de weg, daar moet u niet naar kijken. Maar dat t-shirt, beste mensen, dat is dit en dat heeft die vrolijke dame in mijn shop gekocht en in haar reiskoffer gestopt en meegenomen naar Firenze en dat daar aangetrokken om dan voor dat Davidje te gaan staan om haar reisgezel een foto te laten nemen om die dan naar mij door te sturen. Wel, dat is nu eens genieten voor mij, zie! En het is nog maar zaterdag, het weekend is nog lang niet voorbij!

vandaag hoort u het eens van Kelly.

Ik maak het me even makkelijk. Het is tenslotte 31 augustus. De dag voor 1 september. En ik ontdekte net dat ik precies 2 maanden geleden iets vergat op school. De rugzak van de zoon namelijk. Met daarin: een brooddoos, ongetwijfeld vol korsten, en een drinkfles, ongetwijfeld nog halfvol melk. Dat is goed voor de biodiversiteit op school, ongetwijfeld. Maar niet voor de gemoedsrust thuis. Daarom maak ik het me dus even makkelijk. En leid ik u verder naar het blog van Kelly: Ma vie en vert. Ze maakte me vandaag vreselijk vrolijk. Zo namelijk.

SMS vanuit het kraambed.

"Hé, GOEDvandoen staat in Vitaya", sms'te de schoonzus. Ik wist van niets. Maar nu dus wel. Gelukkig heb ik zo mijn handlangers. Ze doen hun werk grondig, trouw, overal en in alle omstandigheden. Zelfs in het kraambed.

rotvakantie.

"Wat een rotvakantie", zei de zoon vanmorgen. Niet 1 keer zei hij dat. Maar wel 20 keer. Of misschien nog meer. In elk geval zoveel keer dat ik er hetzelfde over begon te denken. Die regen! Gruwelijk. De kinderen die nu al voor de tweede keer de ziel uit hun lijf hoesten en zakdoeken vol snotteren! Ellendig. Geen voet op buitenlandse bodem gezet! Saai. Zelfs het grote opruimplan mislukte. Maar hé, die regen diende wel voor iets. We draaien sinds deze vakantie namelijk al onze wasjes op regenwater. Ha! En dat die kinderen nu weer ziek zijn, is eigenlijk een beetje onze eigen schuld. We gingen namelijk vorige week per velo naar een familiefeest, 54km! Ha! De kinderen zaten de rit 4 uur lang vrolijk uit. Helaas half in hun onderlijf, daar kon niet anders dan gehoest op volgen. En nee, we gingen niet op reis. Maar we gingen wel zwemmen, wandelen, tentoonstellingen bezoeken en goed tafelen. En wat doet een mens meer dan dat op vakantie? Ha! Zomaar spontaan doet de dochter trouwens sinds enkele weken haar gevoeg op het toilet. Au revoir pampertijdperk. Ha!
Een rotvakantie? Ja. Maar dan wel een ecologische rotvakantie. Ha!